Skip to main content

Paguneman (Naros, Widi, Nganuhunkeun, Hampura, Amitan)

Naros (Menyapa)
“Sampurasun” diwaler “Rampés”
“Kumaha damang?” diwaler “pangéstu”.
Upama bade naroskeun deui nganggo “kumaha sawalerna?” diwaler “pangéstu” deui.


Conto:

Gita: Sampurasun

Nada: Rampés

Gita: Kumaha damang, Nad?

Nada: Alhamdulillah, pangéstu. Kumaha sawalerna?

Gita: Alhamdulillah, pangéstu.


Widi (Meminta Izin)
•Biasakeun nganggo kecap “punten”
•“Punten” diwaler “mangga”

Conto:

Haris: Bapa, punten abdi neda widi badé ka jamban.

Pa Jaka: Mangga.


Nganuhunkeun (Berterima Kasih)

•“Hatur nuhun” atawa “nuhun” diwaler “sawangsulna”.

Conto:

Zidan: Bal, hatur nuhun ulemanna, insya Alloh abdi badé dongkap sareng pun bapa.

Iqbal: Sawangsulna, Dan. Diantos pisan kasumpingan Zidan sareng tuang rama.


Hampura (Meminta Maaf)

Kecap “hampura”, “hapunten” atawa “punten” bisa dipaké pikeun ménta hampura ka batur. 
Biasana mun ka anu langkung sepuh mah nganggo kecap “hapunten”.

Conto:

Dani: Bu, hapunten sateuacana, abdi teu acan ngerjakeun tugas minggon kamari, jalaran abdi téh udur kénéh.


Amit (Berpamitan)

Conto:

Ratna: Del, abdi badé wangsul heula.

Dela: Muhun mangga, Na.


Biasana, sateuacan amitan ka nu langkung sepuh mah dimimitian ku kalimah widi heula
nembé disambung ku amitan.

Conto:

Zahra: Bu, sanés kirang sono, abdi neda widi badé wangsul ti payun.

Bu Eka: Meni énggal-énggal teuing uihna atuh.

Zahra: Kaleresan tos dijemput ku pun biang.

Bu Eka: Muhun atuh, mangga. Salam baktos ka tuang ibu, nya.

Labels:

Popular posts from this blog

Wangenan Carita Pondok

Mikawanoh Carpon Carita pondok (carpon) téh wangun karangan dina basa lancaran (prosa). Upama ditilik tina wangunna mah, carpon téh sarua jeung dongéng. Bédana carpon mah eusina henteu ngandung unsur nu pamohalan, tapi napak dina kanyataan hirup sapopoé. Pangna disebut carpon téh lantaran mémang caritana pondok. Sanajan kitu, ari lalakonna mah tamat sacaritaeun. Lebah ukuran pondokna, aya nu ngukur ku jumlah kecapna nyaéta antara 5.000-10.000 kecap. Aya ogé anu ngukur ku waktu macana, nyaéta kurang leuwih saparapat jam upama dibaca nepika réngsé téh. Kajadian-kajadianna ogé dina carpon mah ditétélakeun saperluna baé, henteu nyosok jero. Kajadian anu dicaritakeunana ilaharna museur kana kajadian utama. Lian ti éta, anu dicaritakeunana ogé hal-hal anu penting dipikanyaho ku nu maca. Atuh jalan caritana henteu loba pungkal-péngkolna saperti dina novel. Kitu deui para palakuna tara loba-loba. Malah teu saeutik carpon anu palakuna ngan saurang. Anu matak sakapeung mah watek-watek...
Read more

Wangenan Dongéng Basa Sunda

Dongéng Dongéng nyaéta wangun karya sastra, rékaan (fiksi) anu ngandung hal-hal pamohalan . Pamohalan nyaéta teu kaharti ku akal atawa teu logis. Pamohalan téh boh palakuna, paripolah palakuna, boh tempat jeung waktu lumangsungna carita. Upamana baé sasatoan jeung tatangkalan boga paripolah atawa bisa ngomong kawas jelema. Dongéng kaasup kana karya balaréa, lantaran henteu kanyahoan  anu ngarangna. Dongéng dina basa Sunda téh aya sababaraha wanda dumasar kana eusi jeung palakuna nyaéta fabel, sasakala, sagé (babad) jeung parabel. Dongéng fabel atawa sasatoan nyaéta dongéng anu palakuna sastoan contona aya dongéng “Sakadang Kuya jeung Sakadang Monyét”, “Peucang Keuna ku Leugeut” jeung “Gajah éléh ku Sireum”. Dongéng sasakala nyaéta dongéng anu aya patalina jeung asal-muasalna hiji tempat, barang atawa hal séjénna sapertos dongéng “Sasakala Gunung Tangkuban Parahu” nu boga lalakonna Sangkuriang téa, jeung “Sasakala Gagak Buluna Hideung”. Dongéng sagé atawa babad atawa sok dise...
Read more

Mikawanoh Pangalaman Pribadi

Pangalaman t éh nya éta sagala rupa anu kaalaman ku hiji jalma. Aya pangalaman sapopo é, nya éta pangalaman anu biasa dilakukeun atawa karandapan unggal po é. Aya deui pangalaman anu dianggap luar biasa, nya éta pangalaman anu tara biasa dilakukeun atawa karandapan unggal po é. Pangalaman luar biasa mah bisa jadi ngan ukur karandapan sakali dina saumur hirup. Patalina jeung rarasaan, pangalaman t éh aya anu pikaresepeun, pikabungaheun, pikasieuneun, pikaseurieun, pikasediheun jeung sajabana.  Pangalaman hiji jalma moal sarua jeung pangalaman jalma s éj énna. Bisa jadi kajadianna mah sarua, tapi karasana ku jalma anu b éda-b éda mah moal sarua, malah aya kalana b éda pisan. Nyaritakeun pangalaman teu kudu panjang-panjang, anu penting mah pesen nu ku hidep r ék ditepikeun nepi ku nu maca atawa ngadangukeun.  Contona: Pangalaman anu pikabungaheun kanggo abdi, nya éta waktos abdi diajak piknik ka Pangandaran ku pun bapa. Basa liburan sakola, abdi sakulawarga indit ka Pangandaran. ...
Read more